oper dudaklarindan acik benizli bilgeyi

ve kapar gozlerini geceye...

öer dudaklarından acik benizli bilgeyi

ve kapar gözlerini geceye...

kestim en kalın dalından...
bekledi susuz ilgisiz bıraktıgım yerde
şimdi döndüm...
ama herkes kuruduğunu söylüyor
ben ise koydum su dolu vazoya,
kal(may)an yeşilliklerine bakıyorum gün be gün..
ne olurdu yağsa yağmur
uç verse kökler
sulasam toprağını
gün be gün...
.
.
.
.

bekleyiş umudu barındırır
umutsuz olanına ne denir peki...

ne kalma istegi
ne gitme dürtüsü..
yine sıkıstım
arada bi yerde...